Ben bir şeyler yazdığım zaman sert yazıyorsun diyorlar bana. Çoğunluğa göre ne kadar haklılık payı var bilemiyorum ama kendime göre ben haklıyım. Sonuçta bir kişiyi hedef almıyorum özel olarak. Genel olarak eleştirmek/eleştirilmek neden kötü olsun ki zaten. Toplumsal gelişimi destekler. Veya onun gibi bir şey işte. Şu akıldan, mantıktan uzak hayatları eleştirmek olmasa, kim kendi kendine anlayabilir ki bazı şeyleri. Sırf kimse ses çıkarmaz, karışmaz diye sokak ortasında çocukları, kadınları dövenler yok mu sanki. Elimde olsa oracıkta yapışırım gırtlaklarına da, konumuz o değil şuan. Şimdilik canları cehenneme. Hatırlayınca bile hepsini bir kaşık suda boğasım geliyor.

Ayrıca bu yazının sonunu nereye bağlayacağımı merak ediyorsanız bir beklentiniz olmasın. Öylesine yazmak istedim ve yazıyorum bir şeyler işte. Nasılsa kimse fazla umursamayacak. Okuyanlar okuyup belki yorum yapar, okumayan zaten okumaz. Belki 3-5 kişi anca okur, belki de kimse okumaz. Ama içimden değil de en azından böyle dışarıya doğru içimi dökmek rahatlatıyor az da olsa. Daha önce pek yaptım sayılmaz, şimdiki duygularıma dayanarak söyledim rahatlatıyor diye. Tavsiye ederim yani. Buraya kadar okuyup da bu tavsiyemi görecek olursanız tabi.
Bir de...
Şuan bu yazıyı yazarken enerji harcıyorum, telefonu kullanıyorum, sonra paylaş butonuna basınca internet üzerinden sunucuya ulaşıp kaydolacak. Olur da birileri görüp tıklarsa sunucudan telefonuna aktarılmış olacak ve o kişiler de bunu okumaya zaman ayıracak, enerji harcayacak. Tabi "Ulan 5 dakikamı geri ver!" diye isyan eden olursa daha da kötü.
Düşündüm de, değer mi evrene bu kadar enerjiyi savurmaya? Yazdım buraya kadar ama en azından paylaşmasam mı acaba?