Ne güzel esiyor rüzgar. Ferahlıyor sonbaharın serinliğini hissedince insan. Benim aklıma çocukluğum geliyor bu duyguyu yasayınca. Saçlarım yüzümde dalgalanırdı dans edercesine. Çok mutluydum o zamanlar. Gerçekten çok mutluydum. Tek bildiğim kötülüktü canavarlar. Şimdi ise herkes canavar gibi geliyor. Mutlu olmak istense de olmuyor işte.
Neden büyür ki insan? Anlamıyorum...