Bu gece çoğu geceden daha sessiz...
Susup dalıyorum gecenin sessizliğine, iç sesim yankılanıyor kafamın duvarlarında.
Nefes alışverişimi duyuyorum.
Kalbimin atışlarını da...
Yalnızlığın sesine kulak verip dalıyorum bazen böyle.
Bazen de uzandığım gibi içim geçiyor günün yorgunluğundan.
Hep aynı hayat... Hep aynı şeyler...
Ne değişecek ki sanki? Boşuna bekliyorum...